Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αναδημοσιεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αναδημοσιεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 3 Ιουνίου 2012

Σλαβοϊ Ζίζεκ: Σώστε μας απο τους σωτήρες


Πηγή: http://afterhistory.blogspot.gr/

Φανταστείτε μια σκηνή από μια δυσοίωνη ταινία που περιγράφει την κοινωνία μας στο εγγύς μέλλον. Ένστολοι φρουροί περιπολoύν στους μισοάδειους δρόμους στο κέντρο της πόλης τη νύχτα, για κυνήγι μεταναστών, εγκληματιών. Εκείνοι που εντοπίζονται, κακοποιούνται. Αυτό που φαίνεται σαν μια ευφάνταστη εικόνα του Χόλιγουντ είναι μια πραγματικότητα στην Ελλάδα του σήμερα. Τη νύχτα, μαυροντυμένοι «πολιτοφύλακες» από την αρνήτρια του Ολοκαυτώματος νεο-φασιστική Χρυσή Αυγή - η οποία κέρδισε επτά τοις εκατό των ψήφων κατά τον τελευταίο γύρο των εκλογών, και είχε την υποστήριξη, όπως λέγεται, από το 50 τοις εκατό της αθηναϊκής αστυνομίας - περιπολούν στο δρόμο και ξυλοκοπούν όλους τους μετανάστες που μπορούν να βρουν: Αφγανούς, Πακιστανούς, Αλγερινούς. Έτσι, αυτός είναι ο τρόπος που αμύνεται η Ευρώπη την άνοιξη του 2012.

Τετάρτη 9 Μαΐου 2012

Το φάντασμα του Τσίπρα



Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω απ’ την Ευρώπη. Δεν είναι το φάντασμα που περιγράφεται στο κομμουνιστικό μανιφέστο. Είναι το φάντασμα του Τσίπρα. Για όσους δεν καταλάβατε ακόμη, η Ευρώπη ολόκληρη- η Ελλάδα σίγουρα- κινδυνεύει από την πιθανότητα ανάληψης της εξουσίας από τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ. Ό,τι έφτιαξαν με επιμέλεια τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις της Ελλάδας πάει κατά διαόλου. Η χώρα δεν θα είναι η ίδια. Το τιμόνι της δεν θα είναι στα στιβαρά χέρια της Τόνιας Αντωνίου, της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, του καπετάνιου του Τιτανικού Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Η καρέκλα της εξουσίας δεν θα τρίζει πια, κάτω από το πολιτικό βάρος του Ευάγγελου Βενιζέλου και ο Άκης δεν μπορεί πια να βοηθήσει γιατί είναι φυλακή. Η ευρωπαϊκή προοπτική του Σαμαρά που ατένιζε την Ευρώπη στα προεκλογικά σποτ από τα παράθυρα της Αγιά Σοφιάς απειλείται να ακυρωθεί. Ο δε Καραμανλής, δεν θα μπορεί να αρθρώσει στο μέλλον ούτε τις 15 λέξεις που είπε μέσα σε 3 χρόνια. Ακέραιοι άνθρωποι όπως ο Παυλίδης, ο Μπασιάκος, ο Δούκας, κάτι κουμπάροι μετά του Παναγιώτη Ψωμιάδη, δεν θα μπορούν πια να προσφέρουν. Όλα θα παραδοθούν στο χάος.

Ποιο είναι το χάος; Φαντάζομαι οι άνθρωποι θα έχουν μισθούς πείνας, οι συντάξεις δεν θα υπάρχουν, οι νέοι θα είναι άνεργοι, οι τράπεζες θα παίρνουν τα σπίτια, δεν θα υπάρχει όραμα και προοπτική, η χώρα θα καταρρεύσει.

Ας σοβαρευτούμε λοιπόν τώρα. Το χάος είναι εδώ. Τρία χρόνια τώρα. Με τα μνημόνια και τις πολιτικές που εφαρμόζουν. Μπροστά δεν υπάρχει τίποτα. Μόνο χάος. Σε λίγο θα βγάλουμε τα κονσερβοκούτια (αυτά που δεν έβγαλαν οι κομμουνιστές της ψυχροπολεμικής προπαγάνδας) και θα σφαζόμαστε μεταξύ μας για να μοιράσουμε τα λίγα που έχουν απομείνει. Τα μνημόνια ρίχνουν την χώρα στην ύφεση και στη συνέχεια η ύφεση χρησιμοποιείται για να παρθούν άλλα μέτρα. Γιατί το κάνουν αφού δεν βγάζει πουθενά; Δεν γίνεται αλλιώς θα πουν οι αυτοαποκαλούμενοι «ευρωπαϊστές».

Δευτέρα 17 Οκτωβρίου 2011

Επιδημία αποχωρήσεων στο ΠΑΣΟΚ


της ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΣΙΟΥΤΗ 

Την ώρα που τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, το κυβερνών κόμμα σαρώνεται από καταιγίδα παραιτήσεων μελών του και μαζικές αποχωρήσεις οργανώσεων από τον συνδικαλιστικό χώρο. Πολλοί από αυτούς, μάλιστα, βρίσκονται συχνά ακόμα και ανάμεσα σε εκείνους που αποδοκιμάζουν και γιουχάρουν τους υπουργούς της κυβέρνησης.
Την περασμένη εβδομάδα αποχώρησε η ΠΑΣΚ σιδηροδρομικών, δημοσιοποιώντας επιστολή με την οποία καταγγέλλει το σημερινό ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση ότι «ακύρωσαν τις βασικές αρχές του κινήματος που ήταν η Εθνική Ανεξαρτησία και η Λαϊκή Κυριαρχία». Η επιστολή κλείνει με τη φράση «ο θεός να βάλει το χέρι του για όσα θα συμβούν». Τις ίδιες μέρες παραιτήθηκε και η ΠΑΣΚ καθηγητών Βοιωτίας, χαρακτηρίζοντας την κίνηση «προσωπική και πολιτική επιλογή αυτοσεβασμού», ενώ στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι «ήρθε η ώρα της ανατροπής».

Από τις πρώτες αποχωρήσεις συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ ήταν αυτή της ΠΑΣΚΕ ΟΤΑ που την περασμένη εβδομάδα ήταν στα χαρακώματα εναντίον της κυβέρνησης. «Είναι αυτοδίκαιη η παύση όταν μιλάμε για το σημερινό ΠΑΣΟΚ» έχει δηλώσει στην «Ελευθεροτυπία» ο Θέμης Μπαλασόπουλος, γραμματέας της ΠΑΣΚΕ στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και πρόεδρος από το 2001 της Ομοσπονδίας (ΠΟΕ-ΟΤΑ) των 70.000 εργαζομένων.

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Ένα νέο Πανεπιστήμιο της Ολιγαρχίας- Επιστολή Πανεπιστημιακού στους Βουλευτές

 Κώστα Σταμάτη,
καθηγητή φιλοσοφίας του δικαίου
στο Τμήμα Νομικής του ΑΠΘ

Προς τις Κυρίες και τους Κυρίους Βουλευτές,
Υπόμνημα επί του νομοσχεδίου για το ελληνικό Πανεπιστήμιο


Αξιότιμοι Κύριοι και Κυρίες Βουλευτές.

Κατατίθεται προς ψήφιση νομοσχέδιο σαρωτικής μεταβολής του πανεπιστημιακού τοπίου στη χώρα μας. Το νομοσχέδιο κατατίθεται μέσα στο καλοκαίρι, μόνο και μόνο για να ψηφισθεί εσπευσμένα και χωρίς ουσιαστική συζήτηση, παρά την καθολική αντίδραση της ελληνικής πανεπιστημιακής κοινότητας. Το κείμενο αυτό ατυχώς απηχεί προς το πολύ χειρότερο συναφή δέσμη ιδεών, που έχει εξαγγείλει προ μηνών η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και Διά Βίου Μάθησης. Η εν λόγω δέσμη ιδεών έχει αποτελέσει έκτοτε αντικείμενο ζωηρής και αυθεντικής διαβούλευσης στα Τμήματα και τις Συγκλήτους των ΑΕΙ όλης της χώρας. Η ελληνική πανεπιστημιακή κοινότητα έχει κρίνει νηφάλια και τεκμηριωμένα, με πλείστα ψηφίσματα των Συγκλήτων, ότι η δέσμη αυτή διαπνέεται από επίφοβες κεντρικές ιδέες, οι οποίες και μεγεθύνονται τα μάλα στο υπό κρίση νομοσχέδιο. Επί όλων αυτών, παρακαλούμε θερμά να λάβετε υπ’ όψιν Σας τα ακόλουθα.


Ι. Ένα ολιγαρχικό, αδιαφανές και θεσμικά ανέλεγκτο σύστημα διοίκησης

Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

Επίκαιρος Ανδρέας Παπανδρέου...

«Η Εθνική Ανεξαρτησία βασικός στόχος», του Ανδρέα Παπανδρέου, στην εφημερίδα Εξόρμηση, 18-3-1977
«Η ντόπια μεγαλοαστική τάξη, υποτελής, δορυφορική και διαβρωμένη από το πολυεθνικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, όσες αντιδικίες κι αν έχει μαζί του, στα κρίσιμα θέματα θα μιλήσει με τη “φωνή του κυρίου της’’ » […] 
Ο «διεθνισμός» του καπιταλισμού με την προοδευτική ενσωμάτωση της παραγωγικής διαδικασίας σε παγκόσμια κλίμακα στα πλαίσια των πολυεθνικών εταιριών, ο «διεθνισμός» της Δύσης γίνεται ολοένα και περισσότερο σύμμαχος του παγκόσμιου καπιταλισμού. Θεσμοί όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Διεθνής Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η ΕΟΚ και ο ΟΟΣΑ, προωθούν τον «διεθνισμό» του μονοπωλιακού καπιταλισμού – αποτελούν δηλαδή φαινόμενα της ιμπεριαλιστικής φάσης του καπιταλισμού. […] Χαρακτηριστικά της εξάρτησης σ’ αυτή τη νέα μορφή, τα βασικά χαρακτηριστικά της επίσημης αποικιακής σχέσης εξαφανίζονται. Η πολιτεία μιας εξαρτημένης χώρας αποκτά όλα τα χαρακτηριστικά μιας τυπικά ανεξάρτητης χώρας. Η εξάρτηση όμως, η ουσιαστική εξάρτηση, προωθείται σ’ όλους τους τομείς της κοινωνικοοικονομικής δομής : τον οικονομικό (νομισματικό και πιστωτικό σύστημα, επενδύσεις, τεχνολογία, δομή εξωτερικού εμπορίου, οικονομική και δημοσιονομική πολιτική) τον πολιτικο-στρατιωτικό (εθνική άμυνα, εσωτερική ασφάλεια, εξωτερική πολιτική, πολιτική απέναντι στον συνδικαλισμό και την τοπική αυτοδιοίκηση- και γενικότερα τη δομή της πολιτείας) και τον κοινωνικοπολιτιστικό (παιδεία, νοοτροπία, ήθη και έθιμα, σύστημα προτιμήσεων για καταναλωτικά αγαθά και γενικότερα «τύπο διαβίωσης»). 

Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011

Για να ξέρουν ΟΛΟΙ τι σημαίνει εφαρμοστικός νόμος

155, συγχαρητήρια γιατί η ιστορία θα σας γράψει σαν τους σωτήρες, αλλά ΟΧΙ των Ελλήνων, ΟΧΙ της πατρίδας. Είστε σωτήρες των αφεντικών σας. ΝΤΡΟΠΗ σας
Διαβάστε τον εφαρμοστικό Νόμο με σχόλια για να καταλάβετε τι πραγματικά πάει να γίνει...

Εφαρμοστικός νόμος

Τρίτη 7 Ιουνίου 2011

O Γιάνης Βαρουφάκης γράφει στον ΓΑΠ…


Αγαπητέ Γιώργο
Λίγο μετά τις εκλογές του 2009 δήλωνες ότι "είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία". Η πλειοψηφία των υπουργών σου σε στραβοκοιτούσαν και οι αντίπαλοί σου σε χλεύαζαν. Ήσουν μόνος εκείνη την στιγμή. Όμως, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ήσουν αυθεντικός.
Από τότε κύλησε πολύ μολυσμένο νερό στο αυλάκι. Τις ουτοπικές δηλώσεις τις παρέσυρε η αγωνία για την διάσωση της χώρας. Σε ανάγκασε όχι μόνο να σφίξεις τα δόντια, πνίγοντας την ουτοπική σου πλευρά, αλλά και να αποκηρύξεις βασικές σου πεποιθήσεις για το τι πρέπει να γίνει και τι όχι. Πιστεύω, στον βαθμό που σε γνωρίζω, ότι τις αποφάσεις που έλαβες τις πήρες θεωρώντας ότι ήταν οι βέλτιστες μιας γκάμας απαίσιων εναλλακτικών. Και φαντάζομαι ότι ενέτειναν την μοναξιά σου.
Έτσι ήρθαμε στον Μάιο του 2010 όπου σε περίμενε η μεγαλύτερη απόφαση που αναγκάστηκε να πάρει έλληνας πρωθυπουργός σε...

Σάββατο 30 Απριλίου 2011

Η 1η Μάη, για να μαθαίνουν όσοι δεν κατανοούν...

Αναδημοσιεύω μια ιστορική ανασκόπηση για την 1η Μάη και τους ιστορικούς της σταθμούς. Αύριο 1η Μάη 2011, είναι όντως ΑΠΕΡΓΊΑ ή τείνει να γίνει αργία και ευκαιρία ξεκούρασης; Το σίγουρο είναι ότι κάθε 1η Μάη πρέπει να ανατροφοδοτεί κάθε ένα από εμάς με την ανάγκη για μια νέα εξέγερση σαν εκείνη των εργατών του Σικάγο. Σήμερα δυστυχώς παλεύουμε πολλές φορές για τα αυτονόητα, σε ένα κόσμο που τον οδηγούν οι αριθμοί και τα ποσοστά, εμείς παλεύουμε για το δικαίωμα στην ίδια την αξιοπρέπεια...Ας αποφασίσουμε λοιπόν τόσο ατομικά όσο και συλλογικά αν αυτό είναι το μέλλον που θέλουμε για εμάς και τα παιδιά μας. Το 1886 αποφάσισαν, εμείς;
Οι εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς τιμούν τη μνήμη των εργατών που συγκρούστηκαν με την αστυνομία το Μάιο του 1886 στο Σικάγο  

Αθήνα
Η 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης (Σοσιαλιστικής) Διεθνούς στις 20 Ιουλίου 1889 στο Παρίσι, εις μνήμην των θυμάτων του μακελειού του Σικάγου την 1η Μαΐου του 1886, όταν η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διεκδικούσαν οκτάωρη εργασία και καλύτερες συνθήκες δουλειάς.


Την 1η Μαΐου 1886, με βασικό αίτημα το οκτάωρο και οδηγό τις επιτυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συναδέλφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων, αφού την περίοδο εκείνη στις ΗΠΑ οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να δουλεύουν αμέτρητες ώρες, ακόμα και Κυριακές, χωρίς κανένα ρυθμιστικό πλαίσιο.

Στην απεργία συμμετείχαν περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια, ενώ στην πορεία-διαδήλωση του Σικάγου πήραν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι...

Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011

Μια συμφωνία με τον διάβολο για την παιδεία


Ο Μεφιστοφελής προσφέρει στον Φάουστ ένα στέμμα (F.W.Murnau 1925)

Ανοιχτή επιστολή από τον καθηγητή Βιοχημείας του πανεπιστημίου Brandeis, Gregory A. Petsko, προς τον πρόεδρο του αμερικανικού πανεπιστημίου State University of New York at Albany, George M. Philip, αναφορικά με την απόφαση του τελευταίου να καταργήσει όλους τους τομείς ανθρωπιστικών και κλασικών σπουδών του πανεπιστημίου, στις αρχές του ακαδημαϊκού έτους 2010/11.


Αγαπητέ πρόεδρε Φίλιπ, 

Υποθέτω πως το τελευταίο πράγμα που θέλετε αυτή τη στιγμή είναι τα παράπονα κάποιου, που δε σχετίζεται με το πανεπιστήμιο, σχετικά με την απόφασή σας. Αν υποστηρίξετε πως δεν μπορώ να γνωρίζω πραγματικά όλες τις πτυχές του ζητήματος, από τη στιγμή που δεν έχω καμία σχέση με το State University, δε θα διαφωνήσω. Αλλά δεν μπορώ να αφήσω κάτι τέτοιο να περάσει έτσι, απλά, χωρίς να διατυπώσω τη γνώμη μου. Τουλάχιστον πιστεύω πως, όταν τελειώσω, θα είστε σε θέση να καταλάβετε το γιατί.

Πριν από λίγο καιρό ανακοινώσατε την κατάργηση των τμημάτων Γαλλικών, Ιταλικών, Κλασσικών, Ρωσικών και Θεατρικών Σπουδών. Αναφέρατε πολλούς λόγους για την απόφασή σας, μεταξύ των οποίων και το γεγονός πως πλέον «συγκριτικά, εγγράφονται λιγότεροι φοιτητές σε αυτά τα προγράμματα». Φυσικά η απόφασή σας ήταν επίσης, και ίσως κατά κύριο λόγο, μια απόφαση μείωσης κόστους - στην πραγματικότητα δηλώσατε πως αυτή η απόφαση μπορεί να μην ήταν αναγκαία αν το πολιτειακό νομοθετικό σώμα είχε εγκρίνει ένα νομοσχέδιο το οποίο θα επέτρεπε στο πανεπιστήμιό σας να ορίσει το ποσό των διδάκτρων του. Τέλος, υποστηρίξατε πως οι ανθρωπιστικές σπουδές απομυζούσαν πόρους από το ίδρυμα σε αντίθεση με τις θετικές επιστήμες, οι οποίες φέρνουν χρήμα με τη μορφή χορηγιών και συμβολαίων.

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Με επιτυχία η εκδήλωση μας!












Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ανοικτή εκδήλωση της Προοδευτικής Κίνησης Νέων Αριστερών στο Εργατικό Κέντρο Ρεθύμνου το Σάββατο 18 Μάρτη. Στην εκδήλωση  παραβρέθηκαν φοιτητές από το Πανεπιστήμιο και το Τ.Ε.Ι. Κρήτης και έγινε ένας γόνιμος διάλογος. Ο διάλογος επικεντρώθηκε στην θέση του Δημοσίου Πανεπιστημίου σήμερα στην κοινωνία καθώς και στις προτάσεις του Υπουργείου Παιδείας για το νέο Πανεπιστήμιο και όλα αυτά σε συνάρτηση με την πολύπλευρη κρίση που μαστίζει την κοινωνία μας.
Οι προσκεκλημένοι εισηγητές κ. Παπαδοπούλου Σουζάνα και κ. Μιχαηλίδης Παναγιώτης, Καθηγητές του Πανεπιστημίου Κρήτης, ανέπτυξαν μέσα από την εμπειρία τους τα σημερινά προβλήματα του Δημοσίου Πανεπιστημίου, τις προκλήσεις για την σημερινή εποχή αλλά και τον προβληματισμό – κριτική τους για τις προτάσεις διαβούλευσης της ηγεσίας του Υπουργείου.

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Είμαστε η γενιά του ΟΧΙ...*

* της Αγγελικής Μαντζοπούλου, Φοιτήτρια Τμήματος Εφαρμοσμένων Μαθηματικών

Η λέξη όχι ίσως είναι αυτή που όλοι εμείς οι νέοι άνθρωποι έχουμε ακούσει περισσότερες φορές από οποιαδήποτε άλλη έως τώρα στην ζωή μας. Μια λέξη τόσο μικρή τόσο ακίνδυνη αλλά ταυτόχρονα τόσο σκληρή.
Πρώτη φορά την ακούσαμε πριν ακόμα έρθουμε στην ζωή…

-ΟΧΙ θα γεννηθεί με καισαρική…

Και γεννηθήκαμε

Τα πρώτα χρόνια της ζωής μας ακούγαμε το ΟΧΙ μέσα στο σπίτι μας πιο συχνά και από τις πιο τρυφερές λέξεις που θα έπρεπε να ακούμε .

-ΟΧΙ δεν το πειράζουμε αυτό…

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Χωρίς Πυξίδα ( ή αλλιώς περί κοινωνικών συμμαχιών)


Αναδημοσιεύω μια ενδιαφέρουσα άποψη...

του Άγγελου Σοφιανίδη*

Στην νεότερη και σύγχρονη ιστορία και στην αναλύση της συνηθίζουμε να αναζητούμε πάντα στην άσκηση πολιτικής τις δυνάμεις εκείνες που πλαισιώνουν και στηρίζουν μια πολιτική που ασκείται από την εκάστοτε κυβέρνηση στα πλαίσια μιας αστικής δημοκρατίας. Την δύναμη ή τις δυνάμεις αυτές τις αποκαλούμε κοινωνικές συμμαχίες που διαμορφώνει η εκάστοτε κυβέρνηση και αποτελούν αναγκαία και ικανή συνθήκη για την διατήρηση της στην εξουσία. Μια πολιτική δεν μπορεί παρά να διαμορφώνει τέτοιες συμμαχίες στο μέτρο που επηρεάζει στο σύνολο της ή σε μέρος της μία ή περισότερες κοινωνικές ομάδες ή στην περίπτωση οικονομικών πολιτικών κύριως κοινωνικές τάξεις.
Αναλύοντας, λοιπόν, την πολιτική που άσκησε και ασκεί η σημερινή κυβέρνηση στην οικονομία, ακόμη και αν πραγματοποιείται στα πλαίσια της διαχείρησης και επίλυσης των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας, πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε τους κοινωνικούς συμμάχους αυτής της πολιτικής.

Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011

Η θέση της Προοδευτικής Κίνησης Νέων Αριστερών για το Νέο Πανεπιστήμιο

Παραθέτω την πρόταση μας για το Νέο Πανεπιστήμιο...Για διαβούλευση και συζήτηση σας παραπέμπω στο http://www.prokinea.gr/forum
“H Παιδεία δεν είναι μόνο επενδυτικό αγαθό, αλλά ταυτόχρονα είναι και αυτοσκοπός για τον άνθρωπο. H μόρφωση, σ' όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου, είναι αγαθό, το οποίο η Πολιτεία οφείλει να μη στερήσει από κανένα. Για την Παιδεία, που είναι υπόθεση εθνική και έχει καταλυτική σημασία για την πορεία του Έθνους, τίποτε δεν είναι αρκετό. H Παιδεία, ο συνολικός πνευματικός πλούτος του Λαού, περιέχει τις πνευματικές κατακτήσεις του σ' όλη την ιστορική πορεία του Έθνους. Για μας η Παιδεία είναι το θεμέλιο της Αλλαγής.” Συμβόλαιο με τον Λαό, 1981

Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011

Το δόγμα του Σοκ: Η λεηλασία μιας χώρας

Αναδημοσιεύω κάτι ενδιαφέρον...


Σε ένα ρευστό, συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο, για να καταστήσουμε το περιβάλλον μας κατανοητό και διαχειρίσιμο, κατηγοριοποιούμε εμπειρίες κι ορίζουμε σημεία αναφοράς τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Όλοι όσοι σταθήκαμε κριτικά σκεπτόμενοι απέναντι σε ο,τι συμβαίνει στη χώρα το τελευταίο χρόνο αναζητήσαμε ποικίλα σημεία αναφοράς. Ανασύραμε «προφητικές» ομιλίες έως και μια δεκαετία πίσω, επικαλεστήκαμε διακηρύξεις και συνθήματα άλλων εποχών, είδαμε ντοκιμαντέρ, συμμετείχαμε σε ανοικτές συζητήσεις που είχαν σκοπό τη μεταφορά της διεθνούς εμπειρίας. Δεν υπάρχει όμως καλύτερο σημείο αναφοράς από «Το δόγμα του Σοκ» το πασίγνωστο πλέον βιβλίο της Naomi Klein.

Η συγγραφέας μελετώντας τη δράση του Μίλτον Φριντμαν και εξετάζοντας τα παραδείγματα διαφόρων χωρών, κατασκεύασε το πρότυπο του καπιταλισμού της καταστροφής. . Ένα μείζον συλλογικό σοκ χρησιμοποιείται προκειμένου να προετοιμαστεί το έδαφος για μια οικονομική θεραπεία-σοκ. Οι κυβερνώντες αναμένουν κάποια μείζονα κρίση προκειμένου να εκποιήσουν τμήματα της δημόσιας σφαίρας σε ιδιώτες ενόσω οι πολίτες είναι ακόμα ζαλισμένοι από το σοκ και να νομιμοποιήσουν στη συνέχεια τις «μεταρρυθμίσεις». Στην ουσία εκμεταλλεύονται συλλογικά τραύματα για να επιβάλλουν ριζικές κοινωνικές κι οικονομικές μεταβολές.

Σάββατο 8 Ιανουαρίου 2011

20 χρόνια από τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα


πηγή: tvxs


Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη δολοφονία του 38χρονου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από μέλη της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας κατά τη διάρκεια μαθητικών κινητοποιήσεων. Το φθινόπωρο του 1990, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανακοινώνει πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία που προβλέπει μεταξύ άλλων λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, πιθανό περιορισμό του πανεπιστημιακού ασύλου, επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας, έπαρση της σημαίας κ.ά.

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Δεκέμβρης...“Τον πόνο διαδέχεται η οργή"

 Εξάρχεια, 6 Δεκέμβρη 2008,
          ένας πυροβολισμός, εφηβικές φωνές, τρόμος, πανικός...Η αστυνομική καταστολή αφήνει νεκρό ένα 15χρονο παιδί, αφήνει νεκρή την ελπίδα, στα μάτια των περαστικών. Μια σφαίρα κόβει το νήμα της ζωής για ένα μικρό παιδί που είχε όνειρα  και σχέδια για το μέλλον.
Ελλάδα , Δεκέμβρης 2008- Γενάρης 2009,
          μια γενιά κατεβαίνει στους δρόμους, ένα λαϊκό ποτάμι οργής μετουσιώνεται σε ένα Λαϊκό κίνημα κάθε ηλικίας, ιδεολογικής απόχρωσης. Σε κάθε πόλη της Ελλάδας και σε μεγάλες πόλεις της Ευρώπης γράφονται οι ιστορικές στιγμές του Ελληνικού Δεκέμβρη. Γράφεται η ιστορία της Αστυνομικής Βίας απέναντι στην νέα γενιά, γράφεται η ιστορία της κρατικής βίας απέναντι στους νέους ανθρώπους, γράφεται η ιστορία μιας εξέγερσης των “νέων καταπιεσμένων”, απέναντι στα “νέα ανάκτορα”.
 Ηράκλειο, Φλεβάρης 2010,
 * Απόσπασμα Ιδρυτικής διακήρυξης Προοδευτικής Κίνησης Νέων Αριστερών
          Η εξέγερση του Δεκέμβρη 2008 με αφορμή της δολοφονία του 15χρονου μαθητή ήταν η πρώτη μαζική εξέγερση της νέας γενιάς από την δεκαετία του 90, μια εξέγερση που πήρε γρήγορα χαρακτηριστικά μαζικού κινήματος με την συμμετοχή νέων, μαθητών, ανέργων , μεταναστών, φοιτητών και εργαζομένων. Η «νέα εξέγερση» υπήρξε το πρώτο μήνυμα των «νέων καταπιεσμένων» απέναντι σε ένα «σύστημα» που λησμόνησε να ακούει, απέναντι σε μια «νόθα» Δημοκρατία, απέναντι σε ένα κράτος αδιαφορίας και καταστολής...

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Διαβούλευση για την Ανώτατη Εκπαίδευση στον Σύλλογο Μεταπτυχιακών Φοιτητών & Υπ. Διδακτόρων Τμήματος Φυσικής Π.Κ.


Αναδημοσίευση: http://blog.edu.physics.uoc.gr/smffpk
Συνάδελφοι,
μετά την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 29 Νοέμβρη και στα πλαίσια της ενημέρωσης κάθε μέλους του Συλλόγου αλλά και της κατάθεσης προτάσεων μέσα απο ηλεκτρονικό διάλογο σας προσκαλούμε να καταθέσετε τις προτάσεις σας για το Νέο Πανεπιστήμιο και την “Μεταρρύθμιση στην Ανώτατη Εκπαίδευση” σχολιάζοντας σε αυτό τον χώρο ή στέλνοντας την πρόταση σας στο smffpk@physics.uoc.gr για να δημοσιευτεί εδώ.
Η επόμενη Γενική Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 3 Δεκέμβρη και ώρα 18:15 με αποκλειστικό θέμα την Μεταρρύθμιση στην Ανώτατη Εκπαίδευση.
Παρακάτω θα βρείτε την πρόταση του Υπουργείου Παιδείας και τις 2 προτάσεις που κατατέθηκαν στην Γενική Συνέλευση της Δευτέρας 29/11:

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010

Μια....μελαγχολική επέτειος

Αναδημοσίευση: http://vathiprasino.blogspot.com

Υπήρξαν κάποτε κάποιοι που ήθελαν να αλλάξουν τα πάντα. «Τρέξε σύντροφε, ο παλιός κόσμος είναι πίσω σου». Σ΄ αυτούς βασίστηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου για να ιδρύσει καινούργιο κόμμα το 1974, αντί να κληρονομήσει το κόμμα του πατέρα του. Δεν ήταν πολλοί. Ηταν όμως «τρελοί κι ευτυχισμένοι». Κανείς δεν μπήκε στο παιχνίδι για την απόλαυση της εξουσίας και τις χαρές της καπιταλιστικής ευημερίας. Αλλού το πήγαιναν. Ανάμεσά τους μάλιστα αρκετοί πίστευαν ότι αργά ή γρήγορα θα καταλυθεί κάθε εξουσία και θα εξαφανιστεί ο καπιταλισμός που καταπιέζει τον άνθρωπο. Οι περισσότεροι «ήτανε νέοι, ήταν παιδιά κι έτυχε νά ΄ναι και καλή γενιά...».

Κάπως έτσι θα μπορούσε να αρχίζει το παραμύθι του ΠΑΣΟΚ. Ενα παραμύθι που για πρώτη φορά ύστερα από 36 χρόνια έχει και δράκο. Γιατί κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει ότι η χθεσινή 36η ιδρυτική επέτειός του, θα έκανε τη θρυλική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη επίκαιρη- αλλά... εναντίον μιας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Το πολιτικό αίτημα του περιεχομένου της απέκτησε αιφνιδίως νόημα και στέκεται σαν το θηρίο της Αποκάλυψης πάνω από τα κεφάλια αυτών που τη γιόρτασαν σε ένα κλιματιζόμενο γήπεδο στο Φάληρο. Αν είχε η χθεσινή μέρα κάτι που την έκανε να ξεχωρίζει, ήταν η μελαγχολία της.

Μέσα σε τρεισήμισι δεκαετίες το ΠΑΣΟΚ άλλαξε τρεις περιόδους και τρεις ηγέτες. Ο Ανδρέας Παπανδρέου το έφερε στην εξουσία. Ο Κώστας Σημίτης το κράτησε κυβέρνηση. Ο Γιώργος Παπανδρέου διέσχισε μόνος την έρημο για να την ανακτήσει. Αν η ιστορία ενός κόμματος είναι η ιστορία των προέδρων του, ασφαλώς η διαδρομή από Παπανδρέου σε Παπανδρέου είναι αξιοσημείωτη.

Φυσικά οι καιροί αλλάζουν, άλλαξε και το ΠΑΣΟΚ...

Από το κίνημα των γενεών του ΕΑΜ, του 114 και του Πολυτεχνείου, έγινε το κόμμα των γενεών του Γέιλ, του Χάρβαρντ και του LSΕ. 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ